เลือกไฟล์จริงที่คุณต้องตรวจสอบ
เริ่มจากภาพในโปรเจกต์ของคุณเองหรือไฟล์อื่นที่คุณได้รับอนุญาตให้ตรวจสอบ แยกไฟล์ต้นฉบับที่ดาวน์โหลดไว้ออกจากภาพหน้าจอหรือไฟล์ที่ส่งออกใหม่ บันทึกว่าคุณส่งไฟล์ใดไป เพื่อไม่ให้ผลลัพธ์ถูกนำไปผูกกับเวอร์ชันอื่นโดยไม่ตั้งใจ
Content Authenticity Initiative ระบุว่า Adobe Content Authenticity Inspect เป็นเครื่องมือสำหรับตรวจสอบไฟล์ที่อัปโหลดหรือ URL ของไฟล์สาธารณะ เส้นทาง URL ต้องใช้ที่อยู่ไฟล์ที่ไม่ต้องยืนยันตัวตนและโฮสต์ที่อนุญาตการเข้าถึงข้ามโดเมนที่จำเป็น แหล่งที่มา
ดังนั้น การตรวจสอบ URL ที่ล้มเหลวอาจเป็นปัญหาการเข้าถึง อย่าข้ามการล็อกอินหรือเปลี่ยนการตั้งค่าความปลอดภัยของเว็บไซต์เพื่อให้ไฟล์โหลดได้ ให้ใช้ไฟล์ที่ได้รับอนุญาตซึ่งคุณมีอยู่แล้ว หรือบันทึกช่องว่างนั้นไว้
อ่านผลลัพธ์เป็นบันทึกที่มา
Inspect แยกไฟล์ที่ไม่มีข้อมูล manifest ที่เกี่ยวข้องออกจากไฟล์ที่มีข้อมูลรับรอง การแสดงผลอาจรวมข้อมูลการลงนาม การกระทำที่บันทึกไว้ และส่วนประกอบที่ใช้สร้างไฟล์ นอกจากนี้ยังระบุใบรับรองการลงนามที่ไม่รู้จักแยกต่างหาก แหล่งที่มา
จดสถานะที่แสดงจริง บันทึกที่ขาดหาย ผู้ออกที่ไม่รู้จัก และประวัติการแก้ไขที่มองเห็นได้ ไม่ใช่สิ่งที่ใช้แทนกันได้ หากคุณตรวจสอบส่วนประกอบ ให้ติดป้ายแยกจากภาพที่เสร็จแล้ว
| ฟิลด์ | คำถามที่มีประโยชน์ | หลีกเลี่ยงการสรุปว่า |
|---|---|---|
| ไฟล์ที่ส่ง | ตรวจไฟล์ใดแน่ | สำเนาอื่นมีประวัติเหมือนกัน |
| ข้อมูลการลงนาม | ใครหรืออะไรบันทึกข้อมูลรับรองนี้ | ผู้ลงนามเป็นเจ้าของทุกองค์ประกอบในภาพ |
| การกระทำ | บันทึกการดำเนินการใดไว้ | การแก้ไขก่อนหน้าทั้งหมดถูกระบุไว้ |
| ส่วนประกอบ | อ้างอิงไฟล์ต้นทางใด | ข้อกล่าวอ้างที่อ้างอิงแต่ละข้อเป็นความจริงโดยอิสระ |
| ข้อมูลที่ขาดหาย | เครื่องมือไม่ได้แสดงอะไร | ภาพนั้นต้องถูกสร้างขึ้น |
แยกที่มาออกจากความจริงและความเป็นเจ้าของ
FAQ ของ CAI ระบุว่า Content Credentials ไม่ได้ตัดสินว่าภาพเป็นของปลอมหรือไม่ นอกจากนี้อธิบายว่าชื่อที่แสดงอาจเป็นของผู้ส่งออก ไม่ใช่เจ้าของสิทธิ์ และภาพหน้าจอไม่ได้พา metadata C2PA ของภาพต้นฉบับมาด้วย การขาดข้อมูลรับรองไม่ใช่สัญญาณเชิงลบต่อความถูกต้อง แหล่งที่มา
สำหรับโปสเตอร์โปรเจกต์เพื่อการสาธิต ขั้นตอนการส่งออกที่บันทึกไว้อาจช่วยอธิบายประวัติของไฟล์ได้ แต่ไม่ได้ยืนยันข้อความเกี่ยวกับกิจกรรมที่พิมพ์บนโปสเตอร์ ควรตรวจสอบข้อความเหล่านั้นกับประกาศที่เผยแพร่อย่างเป็นทางการ
ใช้ผลลัพธ์ควบคู่กับการตรวจสอบแหล่งที่มาอื่น
แยกข้อสังเกตเกี่ยวกับข้อมูลรับรอง หน้าแหล่งที่มา และข้อกล่าวอ้างที่ยังไม่ได้ข้อสรุปออกจากกัน คู่มือข้อมูลภาพของ Google ครอบคลุมบริบทจากอีกแหล่งหนึ่ง ส่วนคู่มือเปรียบเทียบสำเนาภาพกล่าวถึงภาพที่ถูกดัดแปลง ทั้งสองไม่สามารถแทนกันได้ และไม่มีสิ่งใดระบุตัวบุคคลที่ไม่รู้จักจากใบหน้าได้