Dlaczego kolejność działań ma znaczenie
ORCID iD ma przetrwać jedno miejsce pracy lub jeden stopień naukowy. Adres e-mail przypisany do niego często nie ma takiej trwałości. Gdy uniwersytet lub pracodawca zamyka Twoją skrzynkę, rekord może pozostać powiązany z adresem, do którego nie masz już dostępu — co ma znaczenie dla logowania, odzyskiwania dostępu i powiadomień.
Bezpieczna kolejność jest następująca: potwierdź, który iD jest Twój, dodaj adres, który kontrolujesz, zweryfikuj go, dostosuj powiadomienia, a dopiero potem przestań używać starego adresu. Taka kolejność pozwala uniknąć luki, w której rekord wskazuje wyłącznie na skrzynkę, do której straciłeś dostęp.
Ten przewodnik dotyczy konkretnie kroku z adresem e-mail. Nie obejmuje zmiany nazwiska, przenoszenia publikacji ani łączenia zduplikowanych rekordów.
Krok 1: Potwierdź, który ORCID iD jest rzeczywiście Twój
Zanim cokolwiek zmienisz, upewnij się, że edytujesz własny rekord, a nie rekord osoby o tym samym nazwisku.
- Zaloguj się przez stronę logowania ORCID i otwórz swój rekord. Jeśli nie masz pewności, który iD jest Twój, wyszukaj swoje nazwisko i porównaj wymienione afiliacje, prace i wykształcenie z własną historią.
- Sprawdź adres e-mail aktualnie widoczny w rekordzie. Jeśli jest to adres instytucjonalny, który wkrótce zostanie zamknięty, to właśnie jego dotyczy to zadanie.
- Zanotuj, czy rekord ma już inny powiązany adres. Jeśli tak, może wystarczyć jego weryfikacja lub ustawienie go jako głównego, bez dodawania nowego.
Zgodność publicznego profilu to wskazówka, a nie dowód. Popularne nazwiska, wspólne instytucje i podobne dziedziny badań mogą dawać kilka prawdopodobnych rekordów, dlatego potwierdź to w widoku po zalogowaniu, a nie wyłącznie na podstawie wyniku wyszukiwania publicznego.
Jeśli znalazłeś rekord, wyszukując stary adres, i chcesz mieć powtarzalny sposób robienia tego dla innych usług, zobacz wyszukiwanie kont po adresie e-mail.
Krok 2: Zdecyduj, który adres ma zostać zapasowym
Wybierz adres, który będzie pod Twoją kontrolą również po zamknięciu skrzynki instytucji. Dobrymi kandydatami są osobista skrzynka, której już używasz, lub adres w domenie, którą posiadasz. Mniej pewne wybory to kolejny adres pracodawcy, wspólna skrzynka wydziałowa lub alias przekierowujący z instytucji — reguły przekierowania są zwykle pierwszą rzeczą wyłączaną przy zamykaniu konta.
| Kandydat na adres | Trwały po odejściu? | Uwagi |
|---|---|---|
| Osobista skrzynka, której już używasz | Zwykle tak | Najprostsza do zweryfikowania; utrzymuj aktualne opcje odzyskiwania |
| Adres w domenie, którą posiadasz | Zwykle tak | Zależy od utrzymania rejestracji i opłacania domeny |
| Inny adres instytucjonalny | Nie, jeśli zamyka się wraz z tym samym pracodawcą | Przydatny tylko dopóki ta instytucja istnieje |
| Skrzynka wydziałowa lub wspólna | Nie | Inni mogą stracić dostęp lub skrzynka może zostać wyłączona |
| Alias przekierowujący ze starej instytucji | Nie | Przekierowanie zwykle kończy się wraz z zamknięciem konta |
Ta tabela to wskazówka redakcyjna dotycząca trwałości, a nie reguła ORCID. Platforma nie klasyfikuje typów adresów; wymaga po prostu weryfikacji.
Krok 3: Dodaj adres w sekcji Emails
Adres dodatkowy dodaje się w sekcji Emails rekordu i weryfikuje przez wiadomość wysłaną na tę skrzynkę. Źródło
Wynikają z tego dwie praktyczne konsekwencje. Po pierwsze, adres musi być taki, którego skrzynkę możesz otworzyć podczas sesji konfiguracji, ponieważ tam trafia wiadomość weryfikacyjna. Po drugie, jeśli wiadomość weryfikacyjna nie dotrze, sprawdź pisownię adresu oraz ustawienia spamu lub filtrowania w tej skrzynce, zanim spróbujesz ponownie; literówka tworzy wpis w rekordzie, którego nigdy nie da się zweryfikować.
Jeśli pracujesz na komputerze współdzielonym lub publicznym, zakończ weryfikację przed opuszczeniem sesji, a następnie się wyloguj.
Krok 4: Zrozum, co możesz, a czego nie możesz usunąć
Właściciel nie może usunąć jedynego powiązanego adresu e-mail; wybór adresu do powiadomień jest ograniczony do adresów zweryfikowanych. Źródło
Właśnie dlatego kolejność w tym przewodniku to najpierw dodaj, potem wycofaj, a nie zastąp. Rekord przez cały czas potrzebuje co najmniej jednego powiązanego adresu, a adresu niezweryfikowanego nie można ustawić jako odbierającego powiadomienia. Zaplanuj, że stary adres instytucjonalny pozostanie na liście, dopóki nie będziesz mieć zweryfikowanego adresu zastępczego; dopiero wtedy usunięcie go staje się pytaniem wartym rozważenia.
Jeśli adres instytucjonalny jest już nieosiągalny, możesz nie być w stanie niczego przez niego zweryfikować. W takim przypadku skorzystaj ze ścieżki odzyskiwania konta oferowanej przy logowaniu i bądź przygotowany na wyjaśnienie sytuacji; nie twórz nowego iD, aby obejść problem (zobacz sekcję poniżej).
Krok 5: Wybierz, dokąd trafiają powiadomienia
Właściciel nie może usunąć jedynego powiązanego adresu e-mail; wybór adresu do powiadomień jest ograniczony do adresów zweryfikowanych. Źródło
Po weryfikacji sprawdź, który zweryfikowany adres jest wybrany do powiadomień. Jeśli nadal wybrany jest adres instytucjonalny, przełącz wybór na adres, który kontrolujesz, aby wiadomości nie ginęły w zamkniętej skrzynce. Dokładne umiejscowienie tego ustawienia to szczegół interfejsu platformy; jeśli nie możesz go znaleźć, sprawdź aktualną dokumentację pomocy ORCID, zamiast zgadywać ścieżkę w menu.
Krok 6: Świadomie wycofaj stary adres
Gdy nowy adres jest zweryfikowany i wybrany do powiadomień, możesz zaplanować zakończenie korzystania ze skrzynki instytucjonalnej. Zanim zostanie zamknięta:
- Potwierdź, że możesz zalogować się do ORCID przy użyciu nowego adresu lub innej metody, którą kontrolujesz.
- Sprawdź, czy inne usługi, które używały adresu instytucjonalnego do logowania, mają własną ścieżkę zastępczą; ORCID rzadko jest jedyną.
- Zachowaj zapis daty zmiany poza systemami instytucji.
Usunięcie starego adresu z ORCID jest opcjonalne i zależy od Twojej sytuacji. Liczy się to, że rekord nie zależy już od skrzynki, której nie możesz otworzyć.
Nie twórz drugiego ORCID iD jako strategii migracji
Kuszącym skrótem, gdy stary adres staje się nieosiągalny, jest zarejestrowanie nowego iD z nowym adresem e-mail. Dzieli to historię publikacji i afiliacji między dwa identyfikatory i tworzy problem do posprzątania później. Wspierana ścieżka to zachowanie istniejącego iD i naprawienie dostępu do jego adresu e-mail. Jeśli masz już dwa rekordy, potraktuj konsolidację jako osobne zadanie, zamiast dodawać trzeci.
Oddziel widoczność adresu e-mail od zadania z zapasowym adresem
Dodanie zapasowego adresu dotyczy dostępu i odzyskiwania. To, czy adres jest publicznie wyświetlany w Twoim rekordzie, to inne ustawienie i inna grupa odbiorców. Nie zakładaj, że zweryfikowanie osobistego adresu czyni go publicznym, i nie zakładaj, że ukrycie go usuwa go z konta. Rozstrzygnij kwestię widoczności osobno, najlepiej po rozwiązaniu problemu z dostępem.
Lista kontrolna
- Zalogowano się i potwierdzono, że rekord jest mój, a nie osoby o tym samym nazwisku
- Zidentyfikowano adres instytucjonalny, który zostanie zamknięty
- Wybrano trwały adres, który kontroluję (osobista skrzynka lub własna domena)
- Dodano go w sekcji Emails
- Otwarto wiadomość weryfikacyjną i zakończono weryfikację
- Wybrano zweryfikowany adres do powiadomień
- Potwierdzono, że logowanie nadal działa
- Sprawdzono inne usługi, które używały adresu instytucjonalnego
- Osobno zdecydowano, czy jakikolwiek adres ma być publicznie widoczny
- Nie zarejestrowano zduplikowanego iD
Czego ten przewodnik nie ustala
Powyższe kroki wynikają z udokumentowanych reguł ORCID dotyczących adresów e-mail oraz ogólnej higieny konta. Nie opisują obecnego układu ekranu, dokładnego brzmienia ustawień ani wymagań procesu odzyskiwania — żadne z nich nie zostało tu potwierdzone. Jeśli interfejs różni się od oczekiwanego, kieruj się aktualnymi stronami pomocy, a nie zapamiętaną ścieżką w menu.
Gdy bieżące zadanie zostanie wykonane, przydatny może być szerszy przegląd kont powiązanych z wycofywanym adresem — to miejsce, w którym przewodnik po wyszukiwaniu po adresie e-mail pasuje jako następny krok, a nie jako część samej zmiany w ORCID.